پس از آنکه دامنه‌ی اختلافات آبفا و شهرداری فردیس آن قدر بالا گرفت که کار به درگیری فیزیکی مأموران شهرداری و آبفا کشیده شد، جلسات متعددی برای رفع این مسائل برگزار شد. حکایت از این قرار بود که آبفا قصد داشت در قطعه زمینی که سالها قبل بر اساس توافقنامه‌ای از شهرداری تحویل گرفته بود اقدام به حفر چاه کند. هر چند که آن توافق بواسطه‌ی نبود مصوبه‌ی قائم مقام شورای شهر و عدم اجرای تعهدات صورت گرفته از سوی آبفا (بر اساس توافق آن سالها قرار بود در مقابل زمین، آبفا روزانه مقدار مشخصی آب برای آبیاری فضای سبز و سایر مصارف عمومی در اختیار شهرداری قرار بدهد که بجز در مقطعی کوتاه، آبفا به تعهد خود عمل نکرد) عملاً ملغی شده بود. از سوی دیگر از آنجائیکه زمین مورد نظر در حاشیه جاده ملارد قرار گرفته و شهرداری نیز قصد داشت در آن مکان پارکینگ طبقاتی و مجتمع تجاری بنا کنند، به آبفا پیشنهاد کرد تا در عوض این زمین، زمینی بزرگتر در نزدیکی همان محل به آبفا تحویل داده و با هزینه شهرداری اطراف آن دیوارکشی شود تا به این ترتیب هم در روند خدمت رسانی آبفا به مردم خللی ایجاد نشود و هم آنکه شهرداری امکان استفاده بهینه از این زمین و اجرای پروژه‌های مورد نیاز اهالی منطقه را داشته باشد. پس از بروز این اختلاف و درگیری های بعد آن، جلسه ای در دفتر سیدعلی آقازاده شهردار کرج با حضور دکتر عباسی شهردار منطقه 3، احمد کلانترزاده رئیس آبفای فردیس و حسینی خواه معاون بهره‌برداری آبفای کرج تشکیل شد. در آن جلسه مقرر شد تا شهرداری نامه‌ای به امضاء آقازاده و یا عباسی برای آبفا صادر و طی آن شهرداری تقاضای خود مبنی بر تحویل زمین از آبفا و واگذاری زمینی معوض در مقابل آن عنوان شود تا پس از مطرح شدن موضوع در جلسه هیأت مدیره آبفا و اخذ مصوبات لازم موضوع واگذاری زمین به شهرداری حل و فصل شود و آبفا نیز با توقف عملیات اجرایی حفر چاه، امکان جابجایی محل حفر چاه و معرفی مکان جدید به شهرداری اقدام کند. فردای آن روز نامه‌ای به امضاء عباسی خطاب به مدیر آبفای فردیس تهیه و ارسال می شود که طی آن از آبفا خواسته می شود موضوع واگذاری زمین موصوف را به شهرداری جهت طرح در هیأت مدیره آبفای غرب استان تهران به آن اداره ارسال نماید. با وجود ارسال این نامه و به رغم توافقات بعمل آمده آبفا نه تنها عملیات حفر چاه را متوقف نکرد بلکه نامه‌ی ارسالی از شهرداری را نیز بدون اقدامی نزد خود، نگه داشت. موضوع ادامه پیدا کرد و در این بین پیگیری معتمدین محلی و ورود آنها به موضوع و افزایش مطالبات مردمی عاملی شد برای فشار بیشتر شهرداری برای تعیین تکلیف نهایی از این مسئله. رایزنی ها و مذاکرات دیگری صورت گرفت و در دور جدید مذاکرات دکتر ایمانی امام جمعه فردیس و داوود وحیدی عضو و سخنگوی شورای شهر نیز در تلاش بودند تا هر چه سریعتر با برطرف کردن اختلاف، موضوع را به سامان نهایی برسانند. نگرانی عمده امام جمعه و عضو شورای شهر از این بود که سایه ی این اختلاف بر سایر تعاملات این دو مجموعه بیفتد و در نهایت موجب کند شدن روند امور و آسیب دیدن شهروندان فردیس شود. به همین دلیل پس از آنکه با برگزاری چند جلسه، شهرداری و آبفا به توافقاتی نسبی رسیدند مقرر شد تا با حضور در دفتر امام جمعه فردیس ضمن از بین بردن کدورتهای احتمالی باقیمانده بین طرفین تکلیف نهایی و راهکار اجرایی مناسب برای حصول نتیجه حداکثری را به اتفاق یکدیگر تعیین کنند. جلسه در دفتر دکتر ایمانی تشکیل شد. بجز ایشان، داوود وحیدی عضو و سخنگوی شورای شهر، احیا قلعه عباسی مدیر منطقه 3 شهرداری و معاونینش، حسینی خواه معاون بهره برداری آبفای کرج، احمد کلانتری زاده رئیس آبفای فردیس و معاونش، قاسم خانی رئیس شورای معتمدین محلات فردیس، بوذری رئیس جامعه اسلامی معتمدین و عباسی مسئول معتمدین تلاشگر نیز در جلسه حاضر شدند. دکتر ایمانی، جلسه را با تأکید بر اینکه همواره مسائل فردیس در خود فردیس حل می شده آغاز کرد. وی با تقدیر از فعالیتهای شهرداری در ایجاد تحول در منطقه دکتر عباسی را مطلوب ترین شهردار فردیس در چند سال گذشته دانست. امام جمعه فردیس حمایت و پشتیبانی و حضور فعال داوود وحیدی را مایه دلگرمی شهروندان و شهردار و تغییر چهره ی فردیس در دو سال گذشته را حاصل همکاری این دو دانست. دکتر ایمانی همچنین اقدامات آبفای فردیس که در نهایت منجر به آن شده که هیچ شکایتی در یکسال گذشته از سوی اهالی در خصوص وضعیت آب وجود نداشته باشد را نیز مرهون حضور کلانتری زاده و تعامل صمیمانه ی شهرداری با ایشان اعلام کرد. موضوعی که خود کلانتری زاده نیز بارها به آن تأکید داشت. امام جمعه فردیس طی سخنانی از دو طرف خواست با مطرح کردن دلگیری های خود، موضوع را برای همیشه فیصله داد و اجازه ندهند مسائل این چنینی بر تعاملات خوب دو طرف سایه بیندازد زیرا در این صورت تنها مردم متضرر می شوند. پس از آن دو طرف به بیان دیدگاه ها و مسائل خود پرداختند و برای دقایقی در خلال گفتگو کمی با هم به اصطلاح تند هم شدند اما در نهایت دو طرف در چند مورد به توافق رسیدند. بندهای این توافق سه مرتبه از سوی دکتر ایمانی مطرح شد و حضار آن را مورد تأیید قرار دادند و با ذکر صلوات بر آن تأکید کردند. موارد از این قرار بود اول آنکه نامه ای به امضاء شهرداری کرج برای مدیرعامل آبفای غرب استان تهران تهیه شود و طی آن از ایشان تقاضا شود تا موضوع واگذاری ملک موصوف را در هیأت مدیره مطرح و مصوب کنند. دوم آنکه تا زمان مطرح شدن درخواست شهرداری در هیأت مدیره آبفای غرب استان تهران و اخذ مصوبه واگذاری زمین عملیات حفر چاه توسط آبفا متوقف شود. سوم آنکه شهرداری از فردای روز جلسه به سرعت نسبت به مکان یابی نقاط جدید برای واگذاری معوض و ارائه آن به آبفا جهت تعیین مکان جدید حفر چاه اقدام نماید. جلسه که تا حدود 9 شب ادامه داشت با صرف شام در دفتر امام جمعه فردیس خاتمه یافت.. زمانی که در نهایت نتیجه ی جلسه برگزار شده در دفتر امام جمعه به توافقی قطعی و مورد قبول طرفین ختم شد، قصد داشتیم برای حفظ تعامل بوجود آمده بسیاری از نکات و موضع گیری های عجیب معاون بهره برداری آبفا را ذکر نکنیم اما متأسفانه عدم پایبندی ایشان به توافق بوجود آمده و تعهداتشان ما را به آن داشت تا برای روشن شدن اذهان شهروندان جزئیات بیشتری از گفتگوهای مطرح شده در آن جلسه را به چاپ برسانیم. هر چند که دکتر عباسی شهردار منطقه 3 (که پس از امام جمعه دومین سخنران جلسه بود) می توانست شروع بهتری برای صحبتهای خود انتخاب کند و در جلسه ای که برای مفاهمه تشکیل شده بود با بیان این نکته که "خطاب حرفهای من شما هستید آقای ایمانی نه آقایان"، باعث نمی شد تا بهانه ای برای منحرف کردن بحث به دست طرف مقابل بیفتد اما با ذکر این مسئله در آخر کلامش که "من هیچگاه سخنران خوبی نبودم" و عذرخواهی چند باره از تمام آنچه که اتفاق افتاده (فارغ از اینکه مقصر بوده یا نه) و از آن بخش از کلامش که احیاناً باعث دلخوری آقایان شده، حسن نیت خود برای حل مسائل را نشان داد. اما دلایل مطرح شده از سوی معاون بهره برداری آبفا برای عدم اجرای تعهدات بعمل آمده: در جلسه‌ای که در دفتر شهردار کرج برگزار شده بود. "ما هیچ نامه ای در خصوص تقاضای شهرداری برای واگذاری زمین دریافت نکردیم"، حسینی خواه این را گفت و عباسی در پاسخ اظهار داشت، "بنده فردای همان روز نامه ای را به امضاء خودم برای آبفای فردیس ارسال کردم تا از طریق سلسله مراتب اداری آبفا به مدیرعامل این شرکت در غرب استان تهران ارجاع شود"، موضوعی که کلانتری زاده نیز آن را تأیید کرد ولی حسینی خواه همچنان تأکید داشت که بر اساس توافق بعمل آمده با شهرداری کرج قرار بود نامه به امضاء شهردار کرج و برای شخص ایشان و یا مدیرعامل تهیه شود نه توسط شهردار منطقه و برای آبفای فردیس. طی تماس تلفنی با شهردار کرج، سیدعلی آقازاده در پاسخ به سوال وحیدی در خصوص نتیجه ی جلسه تشکیل شده در دفتر وی گفت: "قرار شد نامه ای به امضاء بنده و یا آقای عباسی برای آبفا ارسال شود." با این وجود قرار شد که در اولین فرصت مجدداً نامه ای به امضاء شهردار کرج برای مدیرعامل آبفا ارسال شود. در ادامه حسینی خواه اظهار داشت: "به علت پایین آمدن سطح آب زیرزمینی، چند چاه آب در فردیس خشک شده اند و با توجه به نزدیک بودن ایام پایانی سال افزایش مصرف آب لازم بود تا برای مقابله با کمبود احتمالی آب، چاههای جدیدی فعال شود و حفر این چاه نیز در همین راستا صورت گرفته است. ما بعد از حفر چاه تنها به حدود پنج متر مربع از این زمین نیاز داریم و مابقی زمین را در اختیار شهرداری قرار می دهیم و برای نشان دادن حسن نیت محل حفر چاه را به بخش انتهایی زمین منتقل کرده ایم" اما نظر شهردار چیز دیگری بود. شهردار منطقه 3 گفت "این زمین به تنهایی برای ساخت پارکینگ کافی نیست و ما قصد داریم تا قطعه زمین دیگری که در پشت این زمین قرار دارد و متعلق به شهرداری است را با این زمین تجمیع کنیم و محل چاه در وسط این دو زمین قرار دارد و حتی اگر روی آن نیز تأسیساتی نباشد از آنجائیکه قرار است چهار طبقه از این پارکینگ در زیر زمین قرار بگیرد حفر این چاه موجب خواهد شد که عملاً این امکان از شهرداری سلب شود." و ادامه داد "اگر محل حفر چاه تنها ده متر جابجا شود و یا در محل دیگری در نزدیکی همین مکان زمین معوض دیگری را با مساحت بیشتر و دیوارکشی شده از شهرداری تحویل بگیرند، هم مشکل کمبود آب حل می شود و هم از این قطعه زمین که سرمایه ای ارزشمند برای فردیس محسوب می شود استفاده ی بهینه ای می شود." "نه، این امکان وجود ندارد چون جابجا کردن محل حفاری نیازمند اخذ مجوز از امور آب می باشد و این کار روند طولانی دارد ما چاه را حفر می کنیم و بعد هر گاه زمین در اختیار ما قرار گرفت این چاه را مسدود می کنیم و در محل جدید چاه حفر می کنیم" حسینی خواه این را گفت و دکتر ایمانی در پاسخ اظهار داشت: "این کار که درست نیست و حیف و میل بیت المال و اسراف است" ولی حسینی خواه تأکید کرد" به صلاح ما و مردم است که ما این پنجاه میلیون تومان هزینه را انجام بدهیم حتی اگر قرار باشد خیلی زود آن را مسدود کنیم." دامنه ی بحث بالا گرفت و هر یک از طرفین بروز موضوع را ناشی از عملکرد دیگری می دانست. در نهایت حسینی خواه در پاسخ به این سوال که باید چکار کنیم تا مشکل حل شود صراحتاً گفت: "برای حل این مسئله سه شرط وجود دارد، اول آنکه آقای عباسی وقت بگذارند و شخصاً به دفتر ما بیایند، دوم آنکه نامه ای به امضاء آقازاده شهردار کرج برای من یا مدیرعامل بنویسند و سوم آنکه مطالب درج شده در مطبوعات را به گونه ای جمع کنند در این صورت مشکل حل خواهد شد" و در نهایت تعجب حضار ادامه داد: "درست است که اخذ مجوز جابجایی محل حفاری زمان بر است و برای واگذاری زمین لازم است که مصوبه ی هیأت مدیره وجود داشته باشد، اما اگر بخواهیم همین الان می توانم بنویسم تا این کارها اتفاق بیفتد ولی باید شئونات رعایت شود!" از سوی دیگر از آنجائیکه قرار بود در این جلسه موضوع حل شود به وضوح پیدا بود که با وجود پاسخهای مناسبی که می شد از طرف شهرداری به برخی صحبتهای حسینی خواه داده شود، برای حصول نتیجه نهایی عباسی به اصطلاح کوتاه می آمد و برخی حرفها را نشنیده می گرفت. در هر حال جلسه به سمت توافق نهایی و مورد رضایت طرفین پیش رفت و در نهایت همانگونه که ذکر شد، مقرر گردید تا شهرداری نامه ای به امضاء شهردار کرج برای آبفای غرب استان ارسال کند، همزمان چند قطعه زمین مناسب برای جابجایی چاه به آبفا معرفی شود و مادامیکه پاسخ نامه ی شهرداری از آبفا واصل نشده است عملیات حفر چاه متوقف شود (در خصوص توقف عملیات چندین بار دکتر ایمانی تأکید کرد که تا زمان دریافت پاسخ نامه ی شهرداری، آبفا حفر چاه را متوقف کند چه یک روز طول بکشد چه یک ماه). صلوات حضار و چهره های خندان ایشان در پایان جلسه نویدبخش حل کامل مسئله بود. امیدی که خیلی زود از بین رفت. با وجود توافقات و تعهدات بعمل آمده از سوی آبفا، نه تنها عملیات حفر چاه متوقف نشد بلکه به گفته اهالی ساکن در آن منطقه و مشاهده عینی خبرنگار ما عملیات به صورت دو شیفت و جدیت کامل ادامه پیدا کرد. این در حالی بود که فردای روز جلسه (دوشنبه بیست و یکم دی ماه) عباسی شهردار منطقه 3 نامه ی مورد درخواست آبفا را با امضاء شهردار کرج شخصاً با گل وشیرینی به دفتر حسینی خواه برده بود که وی در محل کار خود حاضر نبود و از سوی دیگر چند زمین جدید را برای حفر چاه شناسایی و به آبفا نیز معرفی شد. این تغییر موضع آبفا برای چندمین بار بود که اتفاق می افتاد و هر بار پس از توافق نهایی که با رضایت و مطابق میل ایشان بود، آنچه که در عمل اتفاق می افتاد چیز دیگری بود به نحوی که این تصور برای همگان به وجود آمده که یا ایشان اختیار لازم را برای این توافقات ندارد و یا اینکه توصیه هایی خارج از مجموعه برای عمل بر خلاف تعهدات خود می شود. حال سوال اینجاست که به چه دلیلی وقتی حسینی خواه خود شخصاً اذعان می کند که می تواند این مسئله را حل کند باز هم با مانع تراشی از حصول توافق نهایی جلوگیری می کند؟ چطور می توان پذیرفت فردی که صرف هزینه پنجاه میلیون تومانی بی حاصل برایش مهم نیست و در محدوده اختیاراتش است، نتواند چنین موضوع ساده ای را به سامان برساند؟ واقعاً اگر نامه اول شهرداری را که با امضاء شهردار فردیس برای آبفا ارسال شده بود مورد بررسی قرار می گرفت چه اتفاق غیرقابل جبرانی می افتاد؟! به جز اینکه این مسئله چند روزی زودتر حل می شد و انرژی و زمان آقایان برای امورات واجب تر و اساسی تر آزاد می شد. تا زمان تهیه این گزارش (شنبه 26 دی ماه) آبفا همچنان به عملیات حفر چاه مشغول است و هیچ تغییری در روند امور به وجود نیامده است. در شماره آتی هفته نامه در این خصوص گزارش های تفصیل منتشر خواهد شد.
منبع : کرج نیوز